සැනසීම සොයා යන ඔබට: ජීවිතය ගැන යළි සිතන්නට පොළඹවන කරුණු 5ක්

අප සියලු දෙනාම ජීවිත කාලය පුරාම හඹා යන්නේ එකම එක දෙයකි. ඒ "සැනසීමයි". එහෙත් උදේ සිට රෑ වනතුරු අප කරන අප්‍රමාණ වෙහෙස මහන්සිය හමුවේ වුවද, අපේක්ෂිත ඒ සැනසීම බොහෝ දෙනෙකුගෙන් ගිලිහී ගොස් ඇත. ලෝකයේ මිනිසුන් වැඩියෙන්ම ප්‍රාර්ථනා කරන, එහෙත් ජීවිත තුළ අඩුවෙන්ම පවතින දේ සැනසීම වීම උත්ප්‍රාසාත්මක ය. සැබෑ සැනසීම යනු භෞතික සම්පත් මත පමණක් තීරණය වන්නක් නොව, එය ඔබ සතු "ප්‍රඥාව" මත තීරණය වන්නකි. මනුෂ්‍ය ජීවිතයක ඇති වටිනාකම සහ සැබෑ නිරාමිස සැනසීම සොයා යන මාවත පිළිබඳව මෙම ලිපියෙන් ගැඹුරින් විමසා බලමු.

1. දුර්ලභ භාග්‍යය: කෝටි ප්‍රකෝටි සංඛ්‍යාවකින් ඔබ ලැබූ ජයග්‍රහණය

මනුෂ්‍ය ජීවිතයක් ලැබීම යනු අතිශය දුර්ලභ, අහම්බයකින් තොරව ලැබුණු මහා භාග්‍යයකි. ලෝකයේ වෙසෙන අතිමහත් ජීවීන් සංඛ්‍යාව දෙස බලන විට, මනුෂ්‍යයෙකු ලෙස උපත ලැබීම කෝටි ප්‍රකෝටි සංඛ්‍යාවකින් එක් අයෙකුට හෝ දෙන්නෙකුට පමණක් උදාවන "ලොතරැයියක් දිනීම" වැනි අවස්ථාවකි.

මෙය නිකම්ම ලැබුණු දෙයක් නොව, සංසාරයේ බොහෝ පින් දහම් පුරා අප අත්පත් කරගත් මහා සම්පතකි. එබැවින් මෙම දුර්ලභ අවස්ථාවෙන් උපරිම ඵල ලැබීම අපගේ වගකීමයි. හුදෙක් ආහාර ගැනීම, නිදාගැනීම සහ භෞතික වස්තුව එක්රැස් කිරීමෙන් ඔබ්බට ගිය, ජීවිතයේ උසස්ම ප්‍රතිඵල ලබා ගැනීමට අප උත්සාහ කළ යුතුය.

"කෝටි ප්‍රකෝටි සංඛ්‍යාවලගෙන් එක්කෙනෙකුට දෙන්නෙකුට පමණක් හිමි වෙන භාග්‍යයක් අවස්ථාවක් තමයි මනුෂ්‍ය ලෝකයේ මනුස්ස ජීවිතයක් ලැබීම."

2. හෙටක් ගැන විශ්වාසය: ඊළඟ හුස්ම පොද පවා අවිනිශ්චිත ද?

අප හෙට දවස ගැන දහසකුත් බලාපොරොත්තු තබාගෙන සිටියද, ජීවිතය යනු ඕනෑම මොහොතක අවසන් විය හැකි අතිශය කෙටි දෙයකි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාල පරිදි, අප ගන්නා හුස්ම පොද නැවත වාතලයට මුහු කරගැනීමට පවා අපට හැකිවේද යන්න අවිනිශ්චිතය. ජීවිතයේ මෙම අනිත්‍ය ස්වභාවය මෑතකදී සිදු වූ නායයෑම් වැනි ස්වභාවික විපත්වලින් මනාව පැහැදිලි වේ.

අවුරුදු 45ක පමණ කාන්තාවක් හදිසියේම මරණයට පත් වූ පුවත සහ තවත් බොහෝ දෙනාගේ කතාව මීට හොඳම නිදසුනයි. ඔවුන් එදින නින්දට ගියේ කොතරම් සිහින පොදියක් හිතේ තබාගෙනද? හෙට උදේම නැගිට රැකියාවට යාමට, පාසල් යාමට, දරුවන් බැලීමට, විදෙස්ගත වීමට වීසා ලබාගැනීම සඳහා තානාපති කාර්යාලයට යාමට හෝ දරුවෙකුගේ මංගල කටයුත්තකට සූදානම් වීමට ඔවුන් දහසකුත් සැලසුම් සකස් කර තිබුණි. එහෙත් ඒ කිසිවක් ඉටු කිරීමට ඉඩක් නොතබාම ස්වභාවධර්මයේ නියමය අනුව ඔවුන්ගේ ජීවිත හුස්ම පොද නතර විය. එබැවින් හෙටට කල් නොතබා, අද දින මේ මොහොතේම සැනසීම උදෙසා ක්‍රියා කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.

3. සැබෑ සැනසීම සහ ප්‍රඥාව අතර ඇති අවියෝජනීය සබඳතාව

සෑම මිනිසෙකුම සැනසීම සෙවුවත් එය අඩුවෙන්ම ලැබෙන්නේ ඇයි? මන්ද, සැනසීම තීරණය වන්නේ පුද්ගලයෙකු සතු "ප්‍රඥාව" මත බැවිනි. ප්‍රඥාව වැඩෙන්නට වැඩෙන්නට, ජීවිතයේ ප්‍රශ්න සහ කරදර හමුවේ ඇතිවන බලපෑම ක්‍රමයෙන් ක්ෂය වී යයි.

ලෝකයේ අටලෝ දහම (ලාභ-අලාභ, අයස-යස, නින්දා-ප්‍රසංසා, දුක-සැප) කිසිවෙකුට වෙනස් කළ නොහැක. ඒවා සදාතනික සත්‍යයන් ය. එහෙත් එම ධර්මතාවන් හමුවේ අප කම්පා වන්නේද නැද්ද යන්න තීරණය වන්නේ අපගේ ප්‍රඥාවෙනි. ප්‍රඥාවන්තයා ලෝක ධර්මතාවන් වෙනස් කිරීමට වඩා, ඒවා දෙස බලන තමන්ගේ දැක්ම වෙනස් කරගනී. ප්‍රඥාව දුර්වල වන විට සුළු ප්‍රශ්නයකදී පවා අප මහත්සේ කම්පනයට පත් වුවද, ප්‍රඥාවන්තයා එම තත්ත්වයන් දෙස උපේක්ෂාවෙන් බැලීමට හුරු වේ.

4. ආලවකගේ පාඩම: ඉවසීම යනු නිවටකම නොව උත්තරීතර ප්‍රඥාවයි

ආලවක සහ බුදුන් වහන්සේ අතර ඇති වූ සුප්‍රසිද්ධ සංවාදය ප්‍රඥාව පිළිබඳ උසස්ම පාඩමකි. ආලවක යනු ඒ ප්‍රදේශයේ විසූ, හැමෝම බිය වූ, තද ගති පැවතුම් ඇති "චණ්ඩියෙකු" වැනි රළු පුද්ගලයෙකි. ඔහු බුදුන් වහන්සේට කිහිප වතාවක්ම "පිටතට යන්න, ඇතුළට එන්න" යැයි අණ කළේ අතිශය රළු ලෙසයි. බුදුන් වහන්සේ කිසිදු කෝපයකින් තොරව ඔහුට අවනත වූහ. ආලවකගේ කෝපය කෙතරම් ද යත්, ඔහු අවසානයේ තර්ජනය කළේ බුදුන් වහන්සේගේ කකුල් දෙකෙන් අල්ලා පරසක්වල (හොරයිසනයෙන් එහාට) ගසන බවයි.

බුදුන් වහන්සේ එතරම් රළු තර්ජනයක් හමුවේ පවා සන්සුන් වූයේ නිවටකම නිසා නොව, ආලවකගේ මානසික තත්ත්වය වටහාගත් නිසාය. උන්වහන්සේගේ ඒ ඉවසීම යනු "ශක්තිමත් කොන්දක්" සහිත උත්තරීතර ප්‍රඥාවයි.

• සාමාන්‍ය පුද්ගලයෙකුගේ ප්‍රතිචාරය: තමන්ට යමෙක් බැණ වැදුණහොත් වහා කෝපයට පත්වේ, පෙරළා දොස් පවරයි, තමාගේ "කොන්ද පණ ඇති බව" පෙන්වීමට රණ්ඩුවට යයි.

• ප්‍රඥාවන්තයෙකුගේ ප්‍රතිචාරය: කෝපයෙන් සිටින තැනැත්තා වෛද්‍යවරයෙකු රෝගියෙකු දෙස බලන ආකාරයෙන් "රෝග විනිශ්චයක" යෙදේ. අනෙකාගේ කෝපය නිවෙන තුරු ඉවසීමෙන් කටයුතු කර ප්‍රඥාවෙන් ගැටලුව නිරාකරණය කරයි.

5. ප්‍රඥාව ලැබීමේ සරලම රහස: සද්ධර්ම ශ්‍රවණය

"සුසූසාලභතේ පඤ්ඤා" - එනම්, ප්‍රඥාව ලැබෙන්නේ ඇහුම්කන් දීමෙනි. ප්‍රඥාවන්තයෙකු වීමට ඇති පහසුම මාවත නම් යථාර්ථවාදී ධර්මයට සවන් දීමයි. ධර්මය ශ්‍රවණය කිරීම තුළින් අපගේ සිත පිරිසිදු වන අතර ජීවිතයේ ගැටලු දෙස නිවැරදි කෝණයකින් බැලීමට ඉඩ ප්‍රස්ථාව ලැබේ.

අපේ සමාජයේ සමහරු බණ ඇසීමට බියක් දක්වති. ඒ, බණ ඇසූ සැණින් තමන් රහත් වී, ගිහි ජීවිතය අතහැර දමා නිවන් දකීවි යන සිනහ උපදවන බිය නිසාය (බණ ඇහුවොත් රහත් වෙයි කියලා බයයි). එහෙත් ධර්මය අවශ්‍ය වන්නේ මරණින් මතු සුවය පිණිස පමණක් නොවේ; මේ ලබාගත් මනුෂ්‍ය ජීවිතය අද දවසේ සතුටින් සහ සහනයෙන් ගත කිරීමට ද ධර්මය අත්‍යවශ්‍ය වේ. එබැවින් බණ ඇසීම මහලු වියට හෝ හෙටට කල් නොතබා, තරුණ වියේදීම කළ යුතු දෙයකි.

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

අප ජීවත් වීමට අවශ්‍ය ගෙවල් දොරවල්, යාන වාහන සහ ධනය රැස් කිරීමට මුළු ජීවිත කාලයම වැය කරන්නෙමු. එහෙත් ඒ සියල්ල දවසක අතහැර දමා යාමට සිදු වේ. භෞතික දේවල් සංවර්ධනය කරන අතරතුර, තමන්ගේ "හිත හදාගැනීම" සහ "ප්‍රඥාව වර්ධනය කරගැනීම" පිළිබඳව අවධානය යොමු කළ තැනැත්තා පමණක් ජීවිතය සැබෑ ලෙසම ජය ගනී. මන්ද, අවසානයේ අපට ඉතිරි වන්නේ අප දියුණු කරගත් ඒ මානසික සුවය පමණක් බැවිනි.

ඔබ අද දින ඔබේ හිත හදාගැනීම වෙනුවෙන් එක් මොහොතක් හෝ වෙන් කළාද?

දේශනාව ශ්‍රවණය කිරීමට